Vente i håpet

vil gå den vante runda

men i kveld vil ho gjera
ein liten omveg
no vil ho gjera noko
ho har tenkt på lengi

ho vil gå innom
ein nabo
og berre slå tå ein prat

det æ vørte altfør
sjelda
at’n gjer det

ho legg iveg
oppover grende
te ho kjem te
ei grind

noko tå gjeLe
står på halv skakke

ho øpna grinde
går inn og bortåt
utdøre

ska te å banke på
stoppa…
tenke…
bli i tvil…
mista motet…

i stella tek ho fram
frå lomma si
ei liten mjuk pakke
i gråpapir
på ein liten lapp skriv ho

med ynskje om ei varm jul
te: han som ikkji veit
ifrå: ho som ikkji tøLe

ho legg pakka
på trammen
også gjer ho resten
tå kveldsrunda si

det æ vørte mørgo
å’n ola sit
med kaffekoppen
mens valdres radio
pressa ein
altfør kveik masurka
ut over eter’n
i fanget sitt har’n ola
eit sundreve gråpapir
og ei raud strikkaluve
med bustut dusk

han ola æ ganske bustut
sjøl med
ette å ha kleidd se
i skallin
heilt sea’n fann
denna pakka på trammen
då’n sku ut å
be hanin
ti stille

luva virka god og varm
og på tur’n ned ta postkassa
denna dagen
bli skyggeluva
bytt ut
med ei lite før stor
strikka nisseluve

nedve postkassa
møte’n på ho marit

heilt tilfeldigt…

han står undi bjørke
i raud luve
stire i bakkin
sparka i snø og småstein

si hei
le ho få ta posten
fysst

fiska opp
laurdagsvallersen
or postkassa

i det han høre ho marit si

så fin luve du har fått de

han ola snur se
ser på ho marit
kjenne at’n går
i eitt med luva

stotra fram eit slags
t-takk

bli ståan lenger
enn vanleg
og følgje med på
bakendin hennes marit
der ho går heimover
i all si velsigna prakt…

og denna dagen bli
fysste gongen han ola
går heile bakkin heimatt
med bytomsteg

det ska bli ei god jul…

…og te sommar’n
ska gjeLe rettast opp att

tenke’n ola