Turu og lengsel

svanemerka og sertifisert
tå´n Ola sjøl

kortreist og arbidsfør

turu slek berre han Ola
kan gjera

det æ ei Ola-turu

dena legg´en i nevin på´n Sander

håpa´n bli førnøygd med gåva
og ynskjy´n god jul

han Sander dreg håndbaken
raskt over eine auga
så over det andre

han ser i gølvet og takka

gjer´n han Ola ein juleklaps på åksle
og legg i veg på skarin heimover

han Ola bli ståan i glase og stire
han ser postkassestativet der´n står
veit at posten pla på koma nemmar fire
men æ alder noko spent på ko´n får

æ som regel ingen som skriv brev te´n
siste gongen va eit kort som va sendt feil
æ nok heilt andre håp som røre ved´n
gamle drauma som ligg bunta i ein kveil

snart bli det ein tur nepå vegen
neåt postkassa må´n når posten kjem

og då lyt´n vara vasskjemba på håret
og då lyt´n nok ha storskjurta si på
så lyt boksesælo henge nedpå på låret
så lyt skjyggluva sita lett på skrå

der kjem postmann
og då veit´n ko som venta
det æ ei te som har kasse nemme han
det æ ho Marit bortpå Sletta – denna jenta
som har sett seg fast i huggu på ein mann

han kan sjå frå der han står i kjøkenglase
nepå Sletta der ho milde Marit bur
og så fort´n ser ho gå så set´n nase
beint mot døre si og rusla seg ein tur

så går´n heilt tilfeldigt nepå vegen
å ved postkassa ser´n ho Marit kjem

det æ deffør han æ vasskjemba på håret
det æ deffør han har storskjurta si på
det æ deffør boksesælo heng på låret
det æ deffør skjyggluva sit på skrå

så møtes dei og ho si hei –
han Ola stire ned
med hendatn i lomma
står´n med ryggen mot eit tre

men så gløyme´n det han skulle si
ho ser på´n…

før ho stryk førbi

får prøve att i mørgo då
sama plass og sama tid

då med
går´n Ola heilt tilfeldigt nepå vegen
neåt postkassa
der ho Marit kjem

og det æ deffør han æ
vasskjemba på håret…

der bli´n ståan lure på
ja han Ola lure så

Ja, han lure så…

på koss det vøre feira jul
med ein arm å ligge på…