Julegåvo

sage æ nå såpass at
at´n ola får skøre
toppen tå
juletreet frå i fjor

inni den toppen
finns reiskap
som ikkji kan kjøpas
hjå samvirkelag
enn isenkram-krambu

det æ kun spørsmål
om tid og tolmodigheit
før juletre frå i fjor
bli te reiskap
som ska seta mat på bordet
i år

inna kvelden kjem
har´n ola gjort turu

turu har´n ola gjort

ingen stålvisp
gjer sama nytta

stålvispen spela
falske skarpe tono
i møte med jødngryta

treturu æ som
englekor
ei julenatt

han ola finn att
gråpapiret
som den raude strikkaluva
va pakka inn i i fjor

den som låg på
trammen hass
om mørgon
juleeftan

og som´n ola har brukt
eit heilt år på å
spekulere på kem
som hadde lagt der

han byna føle se sikker
på kem det va

han har dreve etterforskning

elimineringsmetoden

han har gått igjennom
heile lista med naboa

det æ fem stykkjo

fire kara
også ho marit nepå sletta

han æ i ferd med
å finne svaret
på gåta

det bli kveld
det mørkna

han ola står i glaset å stire
han stire nedpå sletta
der ho marit bur

røyk opp frå pipa hennes
lysstjerne i glaset

skimta ho marit
i gyngestolen sin
med strikketøy mellom hendo

i år æ det´n ola
som ska få ei te å lure

han
går uti gangen
dreg på se utekleo

set kurs nedover
ned på sletta

øpna grinde hennes marit
førsiktigt

lista se stilt på tå
siste biten
bortåt tråppe

stega opp på fyste
tråppetrinnet

eit lite knirk

han stivna te
venta...

går heilt opp te døre
ska te å banke på

stoppa...
bli i tvil...

finn fram lappen
han har skreve

der det står

den som heimgjord turu har
råka hjarta te ein kar

helsing han som
går i ring
rundt graut
og sagakrakk

han legg frå se pakke og lapp
på tråppe
hennes marit
og småspring
med lette steg
mot grinde

han høre ikkji at
døre hennes marit
går opp bak´n

på tråppe står ei
med innpakka turu
i hendo

og ser ette han
med ei lite før stor
raud strikkaluve

som hoppa over grinde
og går med
bytomsteg
opp mot svingen...