Girlander

tre tegnestifti som
gjer feste før
varme tanka
eit varmt hjarta
og varme julekvelda
som
klyppe ein lang vinter i to

heile året klora stifto seg fast
oppundi åsstokken

der stunda dei på
adventstide
då dei
endå ein gong
ska bli te nytte

han Ola veit
ko som venta
julestemninge
kjem sigan

gjer se i veg bortåt
det rosemåla hjørneskåpet

øvst på skåpet står
med sirleg skrift
anno 1842

lyt ta ein titt
neri skoasken han har gøymt
på øvste hylla

der
undi ei nålpute
nokon glansbildo
to dorullnissa
og ei valnøtt
med sytrådhempe

finn ‘en det han
ser ette

grønn og raud
metallik-folie
lag på lag
i ein bunke

flatpakka roso
rein magi
i himlinge fins stifti
å henge det i

som ein sommarfuggel
som spring ut
tå puppa si
folda seg ut
i all si prakt
synlig berre ein gong
i året

han ola
han ola
har girlander
girlander har’n ola

han plukka
girlander-puppa
førsiktigt opp
og legg ho
på kjøkkenbordet

i mørgo æ det
fysste desember
då kjem’en
sander

henge opp girlander
æ tomanns-arbeid

ein mann
med vengespenn
på snaue to meter

kan ikkji

falde ut
tre og ein helv meter med
girlander
åleine

treng hjølp

han sander kjem ette
fjøsstellet

han ola
hadde siste fjøsstellet
i går

grisen tok ansvar
det bli ribbe
med svidd svor
på julebordet
i år med

han sander
sku ta med eigen kopp
og talik

i mørgo
når girlander´n
heng i to tunge bøga
over eit overdådigt
matbord

då ska dei prate
om alt som
ikkji skjedde
i året som gjekk

eta så det knasa

synge ein julesang
dei har gløymt
andre verset på

og så ska dei skåle
før alt dei slapp
å tenke på

meir trengst ikkji
syns’n ola